Kilometer 0

Daar is ie dan, lang verwacht en machtig mooi. Wellicht wel het mooiste moment van de reis om de oevers plaats te zien maken voor de Zwarte Zee. De zee die nu zo onrustig voor me ligt, en flinke golven over de kajak slaat, is voor zo lang het doel geweest dat het zien daarvan me emotioneerd. Hiermee is het klaar, af, voorbij! Een opluchting, een bevrijding bijna en tegelijkertijd ook treurig. De rivier was voor drie maanden mijn thuis.

In 72 dagen fietste en peddelde ik 3500 kilometer van de Noordzee naar de Zwarte Zee. Soms leek het eindeloos, met de voortstrekkende oevers, een hardnekkige tegenwind, felle zon, zwakke armen of gewoon geen puf. Maar zelfs de wind gaat een keer liggen en de dagen gaan voorbij. De rivier was me goed gezind en bracht me tot de zee. Daarvoor bedank ik de Donau, mooie stroom!

Ik sprak vanmiddag nog even kort op radio omroep zeeland over m'n aankomst. Dat is hiero terug te luisteren!

https://audiomack.com/goedemorgenzeeland/song/15210074?fbclid=IwAR2-xne19_PWotFW2GH90_jefUmi2K-iaORxtS8lt1LzLTuPOGzzlIt3e44

Ik blijf samen met mijn meisje een paar dagen hangen in Sfantu Gheorge, een klein kustdorpje in de Donau Delta om vervolgens in de loop van twee weken terug naar Nederland te reizen. Tegen die tijd hoop ik nog een filmpje en wat verhalen op m'n blog te plaatsen.

Tot die tijd!
​
Warme groet vanaf kilometer 0 van de Donau. Sfantu Gheorghe, Roemenë. de Zwarte Zee.